Ислам дінін сан ғасырдан бері рухани тірегі еткен хал­­­­қымыз қайырымдылық істерді ерекше ыжда­ғат­ты­лықпен, ықыласпен, барын салып, беріле атқарған. Қа­мық­­қанға қамқор, жабырқаған жанға демеу болу – қа­нымызға сіңген қасиеттердің бірі. Сондықтан болар, ха­лық арасында шүлен тарату, сыбаға, егіннен – кеусен, асар­лату, немеурін, тамыздық, жылу жинау, ерулік пен қо­нақ асын беру сынды қайырымдылық істер күнделікті өмір тіршілігімізде көрініс тауып, дәстүрімізге айналған.

Жомарттық ислам дінінде өзге мұқтаж жандарға көмек көрсетудің сауабы мол амалы болып саналады. Қазақ  халқы жомарт адамды «қолы ашық жан, жомарт жан, барымен бөлісетін адам» деп бағалаған. Дана халқымыз: «Кең болсаң – кем болмайсың», – деп қанатты сөз қалдырған. Жомарттық – адамгершілік пен қайырымдылық қасиеттердің бірі. Алла Тағала:

Ихсан – пенденің иманын бекемдеп, құлшылыққа деген құлшынысын арттыратын, адамгершілікке тән игі қасиеттерді кемелдендіре түсетін рухани ілім. Құдіреті күшті Алла Тағала Құран Кәрімде ерекше мән берген құндылықтың бірегейі де осы – ихсан ілімі. Алла Тағала қасиетті Құранның «Нахл» сүресі, 90-аятында:

Асыл дініміз мұсылмандардың өзара бауыр екенін айқын баяндайды және олардың арасындағы бірлік пен татулықтың маңызын көрсетеді. Сондықтан мұсылман баласы өз бауырын қиындықта жалғыз қалдырмай, қамқор болып, мұқтаж жанға қол ұшын созуға міндетті. Осылайша ислам діні әрбір мұсылманды тек жеке құлшылықпен шектелмей, айналасына жанашыр болып, қоғамның берекесі мен бірлігін сақтауға үндейді.

Сабыр − адамзатты кемелдік шыңына жетелейтін ең асыл қасиеттердің бірі. Бұл қасиет адам баласына әуелден Жаратушы тарапынан берілген жетістікке қол жеткізудің сырлы кілті.