Зекет – Ислам дінінің негізгі бес тірегінің бірі. Зекет тілдік тұрғыда: «тазару, өсу, өну, арту және береке» деген мағыналарды білдіреді. Ал шариғатымызда зекет деп, нисап көлеміне жететін дәулеті бар мұсылман кісінің Алла разылығы үшін байлығының бір бөлігін жылына бір рет Құранда көрсетілген топтағы адамдарға беруді айтады.
Халқымыз Амал келгенде бір-бірінен амандық сұрасып, көрісіп, ізгі ниеттерін білдіреді. Көрісу күнінде жастар үлкендерге арнайы барып, сәлем береді. Ал қазыналы қарияларымыз жас буын өкілдеріне ақ батасын беріп, алғысын жаудырады. Бұл – тәрбиелік мәні айрықша дәстүріміз. Асыл дініміз барша адамзатты үлкенге құрмет көрсетіп, алғысын алуға үндейді.
Ислам дінін сан ғасырдан бері рухани тірегі еткен халқымыз қайырымдылық істерді ерекше ыждағаттылықпен, ықыласпен, барын салып, беріле атқарған. Қамыққанға қамқор, жабырқаған жанға демеу болу – қанымызға сіңген қасиеттердің бірі. Сондықтан болар, халық арасында шүлен тарату, сыбаға, егіннен – кеусен, асарлату, немеурін, тамыздық, жылу жинау, ерулік пен қонақ асын беру сынды қайырымдылық істер күнделікті өмір тіршілігімізде көрініс тауып, дәстүрімізге айналған.
Жомарттық ислам дінінде өзге мұқтаж жандарға көмек көрсетудің сауабы мол амалы болып саналады. Қазақ халқы жомарт адамды «қолы ашық жан, жомарт жан, барымен бөлісетін адам» деп бағалаған. Дана халқымыз: «Кең болсаң – кем болмайсың», – деп қанатты сөз қалдырған. Жомарттық – адамгершілік пен қайырымдылық қасиеттердің бірі. Алла Тағала:
Ихсан – пенденің иманын бекемдеп, құлшылыққа деген құлшынысын арттыратын, адамгершілікке тән игі қасиеттерді кемелдендіре түсетін рухани ілім. Құдіреті күшті Алла Тағала Құран Кәрімде ерекше мән берген құндылықтың бірегейі де осы – ихсан ілімі. Алла Тағала қасиетті Құранның «Нахл» сүресі, 90-аятында:
